بارداری می‌تواند بی‌آنکه متوجه شوید، همه‌ی گفت‌وگوهای خانه را به یک موضوع محدود کند: آزمایش بعدی، خرید بعدی، هزینه‌ی بعدی. سه ماه اول معمولاً با تهوع و خستگی گذشته و حالا که همسرتان حال بهتری دارد، فرصت خوبی است که دوباره به خودِ رابطه هم فکر کنید.
چه چیزی عوض شده؟
ورود به سه‌ماهه‌ی دوم ممکن است برای برخی زوج‌ها فرصت بیشتری برای فعالیت مشترک ایجاد کند. با این حال، تغییرات بدن، نگرانی‌های بارداری و تفاوت میل جنسی می‌توانند رابطه را تحت تأثیر قرار دهند. بعضی مادران در این ماه‌ها احساس نزدیکی بیشتری دارند و بعضی کمتر؛ بعضی پدرها هم با دیدن تغییرات بدن همسرشان، نمی‌دانند چطور رفتار کنند. هیچ‌کدام از این‌ها «غیرعادی» نیست.
گفت‌وگوی بدون قضاوت
یکی از مهم‌ترین نقش‌های شما، ایجاد گفت‌وگویی است که در آن هیچ‌کدام احساس نکنید قضاوت می‌شوید. درباره‌ی خستگی، نیاز به کمک، صمیمیت و زمان دونفره صحبت کنید. سؤال‌هایی مثل «این روزها چه چیزی حالت را بهتر می‌کند؟» یا «چیزی هست که دلت بخواهد من بیشتر انجامش بدهم؟» معمولاً گفت‌وگو را باز می‌کنند؛ خیلی بیشتر از اینکه حدس بزنید یا منتظر بمانید خودش بگوید.
درباره‌ی رابطه‌ی جنسی
رابطه‌ی جنسی در بسیاری از بارداری‌های بدون عارضه امکان‌پذیر است و به جنین آسیبی نمی‌زند. اما در شرایط خاص ممکن است پزشک محدودیت توصیه کند. در صورت خونریزی، درد یا توصیه‌ی پزشکی خاص، نظر تیم درمان ملاک است. اگر مطمئن نیستید، پرسیدنش از پزشک یا ماما هیچ خجالتی ندارد؛ آن‌ها هر روز همین سؤال را می‌شنوند.
فراموش نکنید که صمیمیت فقط رابطه‌ی جنسی نیست. در آغوش گرفتن، ماساژ کمر یا پا در پایان روز، یا حتی نشستن کنار هم بدون گوشی، همه بخشی از نزدیک ماندن‌اند.
چند ایده برای دونفر ماندن
- هفته‌ای یک وقت کوتاه بگذارید که در آن درباره‌ی خرید و آزمایش حرف نزنید.
- پیاده‌روی کوتاه عصرگاهی، ساده‌ترین چیزی است که معمولاً جواب می‌دهد.
- کارها را روشن تقسیم کنید؛ «هر وقت لازم شد بگو» عملاً کار را روی دوش مادر می‌گذارد.
- درباره‌ی ترس‌هایتان حرف بزنید؛ پدرها هم نگران می‌شوند و پنهان کردنش کمکی نمی‌کند.
اگر دوست دارید یک سفر کوتاه دونفره بروید، سه‌ماهه‌ی دوم برای بسیاری از زوج‌ها زمان مناسبی است؛ فقط پیش از برنامه‌ریزی با پزشک یا ماما مشورت کنید.
وقتی سرعت‌هایتان فرق دارد
خیلی از پدرها می‌گویند هنوز «واقعاً» حس نکرده‌اند که بچه در راه است؛ در حالی که همسرشان هر لحظه بارداری را در بدنش حس می‌کند. این فاصله طبیعی است و معمولاً با دیدن سونوگرافی یا حس کردن اولین حرکت‌ها کم می‌شود. مهم این است که این تفاوت را به حساب بی‌علاقگی نگذارید؛ نه شما، نه همسرتان.
وقتی توصیه‌های خانواده شروع می‌شود
معمولاً بعد از اینکه خبر بارداری پخش می‌شود، توصیه‌ها هم از راه می‌رسند: از اینکه چه بخورد و چه نخورد تا اینکه اتاق بچه چه رنگی باشد. بیشترشان با نیت خوب گفته می‌شوند، اما می‌توانند خسته‌کننده باشند؛ به‌خصوص وقتی با توصیه‌ی پزشک یکی نیستند. با همسرتان از قبل هماهنگ کنید که کجا مرز بگذارید. گاهی بهترین کار این است که شما، به‌جای مادر، با لبخند و محکم بگویید: «ممنون، با دکترش هماهنگ می‌کنیم.»
یک پروژه‌ی مشترک، نه یک مسئولیت یک‌نفره
آماده شدن برای نوزاد می‌تواند کاری باشد که با هم انجامش می‌دهید، نه باری که روی دوش یک نفر می‌افتد. در زیَسمون هر دو نفر روی یک فهرست مشترک کار می‌کنید و هر کسی می‌تواند بخشی از خریدها را به عهده بگیرد. نشستن کنار هم برای مرور فهرست، خودش یکی از همان «وقت‌های دونفره‌ی» خوب است؛ به شرط اینکه به بحث درباره‌ی قیمت‌ها ختم نشود.
اگر می‌خواهید بدانید بدن همسرتان این روزها از چه چیزهایی می‌گذرد، ورود به سه‌ماهه دوم را با هم بخوانید.
این مطلب آموزشی است و جایگزین ارزیابی پزشک یا ماما نیست. زمان‌بندی مراقبت، آزمایش و سونوگرافی باید با شرایط فرد و دستورالعمل محل مراقبت هماهنگ شود.
منابع: سازمان جهانی بهداشت
