نگرانی از زایمان، بهخصوص برای بارداری اول، بسیار رایج است. خبر خوب این است که بخش بزرگی از این نگرانی از «ندانستن» میآید، و ندانستن را میشود با چند سؤال درست کمتر کرد. هدف این مطلب توضیح پزشکی زایمان نیست؛ این کار را ماما و پزشک شما با شناخت شرایط خودتان بهتر انجام میدهند. هدف این است که با یک فهرست مشخص به ویزیت بروید و با جوابهای مشخص برگردید.
ترس دقیقاً از چیست؟
«از زایمان میترسم» جملهای است که جواب مشخصی ندارد. وقتی ترس را باز کنید، معمولاً یکی از اینهاست:
- ترس از درد: «تحملش را دارم؟»
- ترس از ناشناختهها: «اصلاً قرار است چه اتفاقی بیفتد؟»
- ترس از اتفاق غیرمنتظره: «اگر برنامه عوض شد چه؟»
- ترس از کنترل نداشتن: «اگر نتوانم حرفم را بزنم؟»
- ترس از تجربهی قبلی: اگر زایمان قبلی سخت بوده، طبیعی است که دوباره نگران باشید.
همین که بدانید ترس شما بیشتر از کدام جنس است، معلوم میشود چه چیزی را باید بپرسید. ترس از ناشناختهها با اطلاعات کم میشود؛ ترس از کنترل نداشتن با یک برنامهی روشن و همراهی که حرفتان را میداند.
فهرست سؤال برای ویزیت بعدی
لازم نیست همه را بپرسید. سه تا پنج سؤالی را که بیشتر ذهنتان را مشغول کرده انتخاب کنید و در گوشی یادداشت کنید.
دربارهی روند زایمان
- علائم شروع زایمان در شرایط من چیست و کی باید تماس بگیرم یا راه بیفتم؟
- چه چیزهایی باعث میشود برنامهی زایمان عوض شود؟
- اگر برنامه عوض شد، چطور و چه زمانی به من گفته میشود؟
دربارهی درد
- در بیمارستانی که انتخاب کردهام، چه روشهایی برای کم کردن درد در دسترس است؟
- برای استفاده از هر کدام، از قبل باید کاری انجام دهم؟
- چه زمانی باید دربارهی انتخابم تصمیم بگیرم؟
دربارهی بیمارستان
- همراه چه زمانی و تا کجا میتواند کنارم باشد؟
- چه مدارکی لازم است و پذیرش چطور انجام میشود؟
- بعد از تولد، نوزاد چه زمانی پیش من میآید؟
دربارهی خودم
- نگرانیام از تجربهی قبلی یا از شرایط خاصم را با چه کسی در میان بگذارم؟
- کلاس آمادگی زایمان را کجا و از چه زمانی شروع کنم؟
چطور خواستهها و نگرانیها را بگوییم
در ویزیتهای کوتاه، خیلیها حرفشان را نمیزنند چون فکر میکنند «سؤالم پیشپاافتاده است». سؤالی که ذهن شما را درگیر کرده، پیشپاافتاده نیست. چند ترفند ساده:
- سؤال مهم را اول بپرسید. وقت ویزیت معمولاً کم است.
- با یک جملهی روشن شروع کنید: «من از زایمان نگرانم، مخصوصاً دربارهی … . میخواهم بدانم … .»
- همسر یا همراه را ببرید تا جوابها را یادداشت کند؛ در حال نگرانی، شنیدهها زود فراموش میشوند.
- اگر جواب را نفهمیدید، دوباره بپرسید: «میشود سادهتر توضیح بدهید؟» این حق شماست.
برنامهی جایگزین؛ آرامش در صورت تغییر شرایط
یکی از چیزهایی که بیشترین آرامش را میدهد، دانستن این است که اگر برنامه عوض شد چه میشود. زایمان همیشه طبق نقشه پیش نمیرود و این شکست شما نیست. وقتی از قبل پرسیده باشید «اگر … شد، چه میشود؟»، تغییر برنامه کمتر غافلگیرتان میکند. همین گفتوگو را با همسرتان هم داشته باشید تا او بداند در هر حالت چه کاری از دستش برمیآید.
چه زمانی ترس به کمک بیشتری نیاز دارد؟
اگر ترس از زایمان آنقدر زیاد است که خوابتان را گرفته، فکرش را از سرتان بیرون نمیکنید، یا به خاطرش از ویزیتها دوری میکنید، حتماً آن را با ماما یا پزشک مطرح کنید. ممکن است مشاوره یا جلسههای بیشتر آمادگی به شما معرفی شود. گفتن این ترس نشانهی ضعف نیست؛ قدم اول برای کم کردنش است.
نقش همسر یا همراه در روز زایمان
همراه آرام و آماده، بخش بزرگی از نگرانی را کم میکند. چند کار را از قبل با همسرتان هماهنگ کنید:
- مسیر بیمارستان و راه جایگزین را بداند و یک بار مسیر را رفته باشد.
- بداند مدارک و ساک کجاست و چه چیزهایی در آن هست.
- خواستههای اصلی شما را بداند تا اگر خودتان در لحظه نتوانستید، به تیم درمان بگوید.
- شمارهی تماس بیمارستان و ماما یا پزشک در گوشیاش ذخیره باشد.
- مسئول خبر دادن به خانواده باشد، تا شما درگیر جواب دادن به تلفنها نشوید.
کارهای عملی همین هفته
۱. سه سؤال مهمتان را از فهرست بالا انتخاب کنید و در گوشی بنویسید.
۲. زمان ویزیت بعدی را در بخش «نوبتها»ی زیَسمون ثبت کنید تا یادآوری بگیرید.
۳. یک بار با همسرتان مرور کنید که در روز زایمان چه کسی چه کاری انجام میدهد.
۴. اگر هنوز ساک زایمان را شروع نکردهاید، فهرستش را باز کنید؛ آماده بودن وسایل، یک نگرانی را از ذهن کم میکند.
ترس از زایمان با یک مطلب از بین نمیرود، اما وقتی به سؤالهای مشخص تبدیل شود، کوچکتر و قابلمدیریتتر میشود. اگر نگرانیتان بیشتر از جنس احساسات کلی بارداری است، احساسات ضدونقیض در بارداری را هم بخوانید.